JAKA JEST ICH ROLA W ODŻYWIANIU CZŁOWIEKA ?

Weglowodany zbudownae są z malutkich cząsteczek, zwanych monosacharydami – cukry proste.

Mamy wiele rodzajów monosacharydów. To jest : glukoza, fruktoza, galaktoza. Cząstki te przedostają się bardzo łatwo przez wyściółkę jelita i nie wymagają długiego trawienia. Glukoza i fruktoza występują obficie w warzywach i owocach i należą do najłatwiej trawionych węglowodanów.

Następne pod względem rozmiaru są disacharydy – dwucukry. Składają się one z dwóch cząsteczek monosacharydów. Najczęstsze z nich to sacharoza – cukier spożywczy, laktoza – cukier mleczny, maltoza – produkt trawienia skrobi. Aby dwucukry zostały strawione i wchłoniete w jelitach, muszą być rozłożone na monosacharydy. U osób z zaburzeniami metabolicznymi nie jest to już takie proste. Potrzebne są do procesów trawienia odpowiednie enzymy – disacharydazy, które rozbijają dwucukry. W konsekwencji pozostają one w jelitach i są pożywką dla patogennych bakterii, wirusów, grzybów Candida. Patogeny przetwarzają dwucukry na ogromne ilości substancji toksycznych, które pogłębiają zniszczenia w jelitach i zatruwają organizm. Dlatego czasowe wyeliminowanie dwucukrów z diety powoduje, że nieprawidłowa mikrobiota zostaje pozbawiona pożywienia, co daje czas na regenerację i odnowę zdrowych komórek w jelitach.

Maltoza to produkt trawienia skrobi. Znajdziemy ją w takich produktach jak: zboża, warzywa korzeniowe jak ziemniaki, bataty. Składa się ona z długich łańcuchów cukrów prostych. Trawienie skrobi wymaga bardzo dużego nakładu pracy ze strony układu pokarmowego. Przy problemach metabolicznych , często jest żle trawiona i jest doskonałą pożywką dla patogennej mikrobioty jelitowej.

Przy diecie niskowęglowodanowej zaburzenia trawienne bardzo szybko się leczą, ponieważ wykluczmy nadmiary tych produktów. Tym samym dajemy sobie czas na regenerację i naprawę uszkodzonej śluzówki jelit.